|
|
|
|
|
Uitleg Bloemschikking Pasen 2026
Uitleg Bloemschikking Pasen 2026
BLOEMSCHIKKING IN DE 40 DAGEN TIJD
De verbeelding gaat ook deze Veertigdagentijd met ons mee. Floreant Deo verzorgt de symbolische bloemschikking die in de basis hetzelfde blijft, maar elke week weer andere accenten legt om aan te sluiten bij de lezingen van die zondag.
Op die manier verandert ook een kale, stekelige schikking van de eerste zondag
van de Veertigdagen, wanneer het zand van de woestijn centraal staat, in een zee van lentebloemen wanneer wij met Pasen de opstanding van Christus vieren. Het thema van de symbolische bloemschikking die Floreant Deo vanuit de PKN gebruikt is “De Geest waaiert breed uit”. Zo zie je ook elke week een soort waaier.
Onze aandacht wordt gevestigd op plekken en mensen waar (misschien onverwachts) God en Gods Geest oplichten. Mij doet de waaier ook denken aan de brandende braamstruik waarin aan Mozes de engel van God verschijnt, een stem die tot Mozes spreekt: “Ik heb gezien hoe ellendig mijn volk er in Egypte aan toe is…Daarom ben Ik afgedaald om hen uit de macht van de Egyptenaren te bevrijden…” (Exodus 3) De weg naar Pasen is juist met deze bevrijding verbonden, maar het is wel een lange weg door de woestijn. Zo kunnen wij de Veertigdagentijd ook gebruiken om te vertragen en om ons erop te bezinnen waar het werkelijk op aankomt in deze wereld en onze levens. Waar is de roep om bevrijding en hoe gaan we met God deze weg mee?
Elke week leggen wij een (lied)tekst naast de bloemschikking, op de meeste zondagen is dat een lied van Dirk van de Glind (geschreven op de melodie van 1001 “De wijze woorden en het groot vertoon”). We laten ons bevragen wat Gods
Woord uit de brandende braamstruik voor ons vandaag betekent.
Is jouw bestaan in helder evenwicht,
weet jij van nemen en van geven?
Waarop je met je leven bent gericht
Is dat een bron van zinvol leven?
Doe wat goed is in je vasten,
laat ze los je leugenlasten,
weet weer waar je ware rijkdom ligt
En durf vanuit je ziel te leven.
Eerste zondag: 22 februari (Matteus 4:1-11)
Centrale lezing is de verzoeking in de woestijn. Zand als eindeloze vlakte. Blauwe bloemen als een teken van de Geest. Om een weg te vinden.
Wie waagt zich in de barre woestenij
Van eenzaamheid en bange vragen?
Wie blijft van macht en eergevoelens vrij,
wie weigert leugens na te jagen?
Wie kan leven met de waarheid?
Wie kan geven louter klaarheid?
Mens van liefde, zo oprecht en vrij,
help ons het op jouw woord te wagen.
Tweede zondag: 1 maart (Matteus 17:1-9)
Centrale lezing is de verheerlijking op de berg, gesymboliseerd door zand en stenen. Drie vrienden van Jezus gaan met hem mee de berg op, drie bloemen als
een teken van verwondering en vertrouwen.
O Heer die ons verschijnt in blinkend licht,
blijf ons nabij - dat wij U loven!
Zie hier de woning voor U opgericht,
wij blijven lovend met U boven!
Maar zo kan een mens niet leven,
slechts als zij zichzelf kan geven,
opent zich een blijvend vergezicht,
een vonk van hoop die niet zal doven.
Derde zondag 8 maart (Johannes 4:1-26)
Op deze zondag wordt door de schikking het verhaal van de Samaritaanse vrouwm bij de bron verteld. Een onwaarschijnlijke ontmoeting tussen Jezus en deze vrouw mwaarin zij de essentie van leven aanraken: levend water en weer de kleur blauw als Gods Geest,
Weet jij van mij dan wat mijn streven is,
weet jij hoe koud en kil mijn dagen,
hoe inhoudsloos, hoe leeg mijn leven is,
kun jij mijn droeve pijn verdragen?
Laat wat goed is tot je komen,
levend water voor je stromen,
weet dat alles jou gegeven is,
veel meer nog dan je durft te vragen.
Biddag 11 maart (Prediker 2:20-27 en Mattheus 6:19-23)
Op biddag zien we de vaas vol zwarte aarde, kiemende planten vertellen over de aarde die vrucht zal dragen.
Alleen te leven om te zwoegen,
te zuchten voor de dag begint,
gedreven door een heilig moeten,
het is als najagen van wind. (Lied 720:1)
Vierde zondag 15 maart (Johannes 9)
Op zondag Laetare breekt het wit van Pasen al even door, rozerood is de morgen.
In de bloemschikking zien we witte tere bloemen als het eerste licht.
Wij hebben ooit het stille woord verstaan,
gesproken, diep in onze dromen,
dat ons doet opstaan en weer verder gaan
Om - God weet - ooit nog thuis te komen.
Onderweg op vele wegen,
onderweg op hoop van zegen.
Hoopvol breek de nieuwe morgen aan,
waar wij tot leven mogen komen.
Vijfde zondag 22 maart (Johannes 11)
We zien bloemen als tranen van verdriet en vreugde. Het gaat om het zorgen voor elkaar, bewogen zijn met het lot van de ander. En soms breekt er iets open voorbij dwang, voorbij dood.
Maak van je leven geen gevangenis,
ik vraag je geen onnodig lijden.
Aanvaard dat vrijheid mijn verlangen is,
| | terug
|
| |
|
|
|
|
|
Gemeenteavond 11 maart
meer
|
|
|
Wijdekerk
.jpg)
meer
|
|
|
Cantorij
meer
|
|
|
Nieuws van de kerkrentmeester, Collectebonnen
meer
|
|
|
|
